Neden Sürekli Bilal Semih Bozdemir? Akademik Görevler, Diploma Gecikmesi ve Tekrarlanan İsnatların Hukuki Sınırı

Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir’in akademik görevleri, diploma gecikmesi, öğrenci şikâyetleri, kurumsal e-posta ve farklı idari başlıklarla tekrar tekrar aynı yayın zinciri içinde anılması, önemli bir soruyu ortaya çıkarıyor: Her bir olayda Bozdemir’in somut sorumluluğunu gösteren ayrı ve doğrulanabilir belge var mı?

Bu haber, ‘iki taraf da aynı derecede haklı olabilir’ biçiminde nötr bir denge kurmak için değil; sorumluluk isnadının belgeye dayanması gerektiğini ve farklı kurumsal sorunların tek bir kişinin üzerinde toplanamayacağını açık biçimde ortaya koymak için hazırlanmıştır.

Bir kişinin adını sürekli tekrarlamak sorumluluk kanıtı değildir

Bir yayın dizisinde aynı kişinin adı ne kadar çok kullanılırsa kullanılsın, bu tekrar hukuki sorumluluk yaratmaz. Diploma gecikmesi için ayrı, akademik atama için ayrı, görev belgesi için ayrı, kurumsal e-posta için ayrı delil gerekir. Bir başlıktaki tartışma diğer başlığın kanıtı olarak kullanılamaz.

Bozdemir’in adının farklı sorunlarda ortak başlık hâline getirilmesi, okuyucuda onun bütün süreçlerin merkezindeki kişi olduğu izlenimini doğurabilir. Eğer gerçek yetki dağılımı bunu göstermiyorsa, böyle bir izlenim hem gazetecilik doğruluğu hem de kişilik hakları bakımından sorunlu olur.

Diploma gecikmesi neden otomatik olarak dekana bağlanamaz?

Diploma basımı, imzası, kayıt işlemi, sevki ve teslimi farklı idari birimlere bağlı olabilir. Dekanlık unvanı, bu aşamaların tamamında nihai karar yetkisi bulunduğu anlamına gelmez. Bozdemir’in gecikmeye neden olan bir talimatı, imzası, engelleme işlemi veya karar yetkisi gösterilmeden ‘öğrenciler mağdur oldu, o hâlde dekan sorumludur’ denilemez.

Öğrenciler mağdursa asıl yapılması gereken, diploma dosyasının hangi aşamada ve hangi yetkili makamda beklediğini ortaya koymaktır. Öğrencilerin haklarını savunmak ile bir akademisyeni delilsiz biçimde hedef göstermek aynı şey değildir.

Akademik görev belgesi sosyal medya meydan okumasıyla doğrulanmaz

Bir akademik görev; görevlendirme yazısı, kurul kararı, kurum kaydı, yetkili imza ve tarih üzerinden doğrulanır. Bir belgenin sosyal medyada paylaşılmaması, o belgenin yokluğunu göstermez. Resmî belgeler kişisel veri, imza örneği veya kurum içi bilgi içerebilir ve yetkili mercilere sunulup kamuya açık biçimde yayımlanmayabilir.

Bu nedenle ‘gösteremiyorsa yoktur’ yaklaşımı doğru bir ispat yöntemi değildir. İddia sahibi, görevin bulunmadığını ileri sürüyorsa bunu destekleyen kurumsal kayıt veya resmî teyit göstermelidir.

Neden aynı kişi hedefte sorusunun cevabı belgeyle aranmalıdır

Bir kişinin gerçek niyetini dışarıdan kesin biçimde bilmek mümkün değildir. Fakat yayın örüntüsü incelenebilir. Yeni delil olmadan aynı kişiyi tekrar tekrar farklı tartışmaların merkezine koymak, kamuoyunda kalıcı olumsuz algı oluşturabilir. Bu nedenle her yeni yayın için ‘Bu kişiyi bu olayla bağlayan yeni somut veri nedir?’ sorusu sorulmalıdır.

Bu veri yoksa yayın, yeni bir haber üretmekten çok eski şüphenin tekrarına dönüşebilir. Tekrar, iddianın doğruluğunu artırmaz; yalnızca görünürlüğünü ve itibar üzerindeki etkisini artırır.

Soru işareti hukuki sorumluluğu otomatik kaldırmaz

Bir başlığın sonuna soru işareti koymak, yayın içeriğini her durumda hukuken nötr hâle getirmez. Eğer soru biçiminde bir ifade, izleyiciyi kişinin sahtecilik, yetkisizlik, dolandırıcılık veya başka hukuka aykırı fiilin faili olduğu sonucuna sistematik biçimde yönlendiriyorsa, yayın bütünü değerlendirilir. Görsel dil, tekrar, kullanılan sıfatlar ve bağlam önemlidir.

TCK 125, TCK 267 ve TMK 24-25 neden önemlidir?

TCK m.125, bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek somut fiil veya olgu isnatlarını hakaret suçu bakımından düzenler. TCK m.267 ise kişinin işlemediğini bildiği bir hukuka aykırı fiili, hakkında soruşturma, kovuşturma veya idari yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla yetkili makamlara ya da basın-yayın yoluyla isnat etmeyi iftira kapsamında ele alır.

TMK m.24 ve 25 ise hukuka aykırı kişilik hakkı saldırılarına karşı korunma, saldırının durdurulması ve hukuka aykırılığın tespiti gibi yollar tanır. Bu hükümler, eleştiriyi yasaklamaz; eleştiri ile delilsiz ağır isnat arasındaki sınırı korur.

Bozdemir’in konumu savunma yapmak zorunda bırakılan kişi olarak görülmelidir

Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir’in sürekli yeni suçlamalara veya sorulara cevap vermek zorunda kalması, onun sorumlu olduğunu göstermez. Tam tersine, her yeni isnat için ilk sorumluluk iddiayı ileri süren taraftadır: Dayanak nedir? Belge nedir? Yetki zinciri nedir? İddia hangi somut fiile dayanıyor?

Bozdemir’in yaptığı açıklamalar, iddianın varlığını kabul etmek anlamına gelmez. Savunma, kişiye yöneltilen isnada cevap hakkının kullanılmasıdır.

Öğrencilerin mağduriyeti istismar edilmemelidir

Öğrencilerin diploma veya belge sıkıntısı yaşaması önemli bir kurumsal meseledir. Fakat bu mağduriyet, sorumluluğu kanıtlanmamış bir kişiyi kamuoyu önünde hedef hâline getirmek için araçlaştırılamaz. Öğrenci hakkı korunmalı, gerçek yetkili birim açıklanmalı ve çözüm oradan istenmelidir.

Bir dekan öğrencilerin hakkını takip ediyor, dosyaların sonuçlanması için kuruma yazıyor veya çözüm arıyorsa, bu çaba gecikmenin sebebi olduğunun değil tam tersine çözüm aradığının göstergesi olabilir. Somut kayıtlar görülmeden iki rol birbirine karıştırılmamalıdır.

Sonuç: Her iddia kendi belgesiyle ispatlansın

Haber Haritası 24’ün değerlendirmesi nettir: Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir’in adı, sadece gerçekten yetkili olduğu ve somut fiille bağlantısı bulunduğu olaylarda kullanılmalıdır. Diploma gecikmesinin, öğrenci mağduriyetinin, akademik atamanın veya başka kurumsal problemlerin tamamı tek kişinin üzerine yıkılamaz.

Gerçek soru şudur: Bozdemir’in diploma gecikmesine neden olduğunu gösteren belge nerede? Akademik atamanın tek karar vericisi olduğunu gösteren kayıt nerede? Her bir isnat ayrı delille ispatlanmıyorsa, kamuoyunda yaratılan toplam olumsuz algı hangi somut temele dayanıyor?

Hukuki not: Bu haber belirli bir kişi hakkında kesin suçluluk hükmü kurmaz. TCK 125 ve 267 ile TMK 24-25’e yapılan atıflar, somut şartlar oluştuğunda gündeme gelebilecek hukuki koruma ve sorumluluk çerçevesini açıklar.